“Kendine sakladıklarını zamanla yitirirsin. Oysa verdiklerin her zaman senindir.” Axel Munthe
Hayatta sahip olduklarımızı korumak için onları kendimize saklamaya eğilimliyiz. Bilgimizi paylaşmaktan, sevgimizi göstermekten, deneyimlerimizi başkalarına aktarmaktan bazen çekiniriz. Oysa paylaşılmayan bilgi zamanla unutulabilir, ifade edilmeyen sevgi karşı tarafa ulaşamayabilir, kullanılmayan yetenekler körelebilir. Axel Munthe’nin “Kendine sakladıklarını zamanla yitirirsin. Oysa verdiklerin her zaman senindir.” sözü, sahip olduklarımızın gerçek değerinin onları biriktirmekte değil, yaşamın içinde kullanmakta ve paylaşmakta saklı olduğunu hatırlatır. Birine öğrettiğimiz bilgi, bir dostumuza verdiğimiz destek ya da içtenlikle gösterdiğimiz sevgi, bizden eksilen parçalar değildir. Aksine, paylaştıkça başkalarının yaşamında iz bırakan ve kendi yaşamımıza da anlam katan değerlere dönüşür.
Bu düşünceyi günlük yaşamımıza taşımak için bugün sahip olduğunuz bir şeyi bir başkasıyla paylaşmayı deneyin. Bu, bildiğiniz bir konuda birine yol göstermek, deneyiminizden öğrendiğiniz bir dersi anlatmak, ihtiyacı olan birine zaman ayırmak ya da sevdiğiniz bir insana duygularınızı açıkça ifade etmek olabilir. Kendinize şu soruyu sorun: “Bugün hangi değerimi paylaşarak çoğaltabilirim?” Ardından bunu gerçekleştirmek için küçük ama samimi bir adım atın. Paylaşmak, kendimizi tüketmek veya sınırlarımızı yok saymak demek değildir; sahip olduklarımızı bilinçli biçimde başkalarının yararına da kullanabilmektir. Çünkü cömertlik yalnızca maddi şeyler vermekle sınırlı değildir; bilgi, ilgi, zaman ve anlayış da insanın paylaşabileceği en kıymetli zenginlikler arasındadır.
Örneğin işinde deneyim kazanmış birinin, yeni başlayan bir çalışma arkadaşına bildiklerini öğretmekten çekinmediğini düşünelim. Bilgisini kendine saklasa belki kısa vadede kendisini daha ayrıcalıklı hissedecektir. Ancak deneyimini paylaştığında başka bir insanın gelişmesine katkıda bulunur, kendi bilgisini de yeniden gözden geçirip pekiştirir. Üstelik aralarında güvene dayalı bir ilişki kurulmasına yardımcı olur. Aynı durum sevgimiz, iyiliğimiz ve yaşamdan öğrendiklerimiz için de geçerlidir. Axel Munthe’nin sözünün bize hatırlattığı gibi, bazı değerler ancak başkalarının yaşamına dokunduğumuzda bütün anlamını kazanır. Kendimize sakladıklarımız zamanla unutulup gidebilir; paylaştıklarımız ise başkalarının hayatında yaşamaya ve bizi aşan bir değer yaratmaya devam edebilir.
Axel Munthe Kimdir?
Axel Munthe (1857-1949) İsveçli hekim ve yazardır. Tıp eğitimini Avrupa’nın farklı merkezlerinde sürdüren Munthe, özellikle İtalya’da yaptığı hekimlik çalışmaları ve insanlara yardım etmeye yönelik yaklaşımıyla tanındı. Yaşamının önemli bir bölümünü geçirdiği Capri Adası’nda, doğayla iç içe bir yaşam sürerek Villa San Michele’yi kurdu. En tanınmış eseri olan San Michele’nin Hikâyesi, kişisel anılarını, hekimlik deneyimlerini, insan gözlemlerini ve yaşama dair düşüncelerini bir araya getirir. Munthe’nin yaşamında insan sevgisi, merhamet ve karşılık beklemeden yardım etme anlayışı önemli bir yer tutar. Eserleri, insanın sahip olduklarının ötesinde, başkaları için yaptıklarıyla da anlamlı bir yaşam kurabileceğini hatırlatan bir miras bırakmıştır.